Yeni iletişim teknolojileri ve yapay zekâ, sanatın formunu, üretim sürecini ve izleyici deneyimini dönüştürüyor. Bu dönüşüm, gerçeklik, özne-nesne ilişkisi ile zaman ve mekân algısında köklü değişimlere yol açarak, etkileşimli ve çok boyutlu bir sanat evreni yaratıyor. Ancak bu gelişmeler eleştirel soruları da beraberinde getiriyor: Sanatın, anlam üretmekten uzaklaşıp tüketilebilir bir metaya dönüşme ve "biricikliğini" yitirme riski. İnsan -makine ilişkisinin bulanıklaşması ve makineye atfedilen özerkliğin yol açtığı belirsizlikler. "Yeni soyut dışavurum" gibi dijital estetik biçimlerin, görsel ve duyusal yoğunluğuna rağmen, felsefi derinlikten yoksun olabileceği endişesi. Sonuç olarak, dijital sanatın algı ve duyuları dönüştürdüğü kabul edilse bile, kalıcı bir düşünsel zemin ve anlam derinliği sunup sunmadığı merkezi bir tartışma konusu olarak güncelliğini korumaktadır. Mimarlık Fakültesi Dijital Sanat Seçmeli dersi kapsamında tartıştık, sorguladık ve ürettik; ortaya çıkan bu çok katmanlı süreci sizlerle paylaşıyor, iyi seyirler diliyoruz.
